Właściwie nikt nie wie jak daleko wstecz sięga historia bransoletki, jedno jest pewne – że ludzie znają bransoletkę od tysiącleci. Najlepsi w swoich czasach artyści pracowali nad ich designem, aby mogły cieszyć swoje właścicielki pięknym wyglądem i aby te bransoletki mogły dodawać swoim właścicielkom dodatkowego uroku. Ta lekcja historii zaczyna się właściwie od podstawowej definicji: Nasze polskie słowo „bransoletki” pochodzi od łacińskiego słowa „brachium”, co oznacza po prostu „za rękę”.
ładny damski zegarek miętowy do nabycia w sklepie carlena.pl
Bransoletka Historia:
Wczesne bransoletki zaczęły być noszone jako element biżuterii i czasem jako element rytuału już prawie 7 tysięcy lat przed naszą erą. Wykopaliska archeologów dały dowody na to, iż ówcześni mieszkańcy północnych terenów Afryki używali bransoletki. Podobnie rzecz się miała w Mezopotamii oraz Chinach. Pierwsze bransolety najczęściej były wykonywane z materiałów, które można było znaleźć pod ręką, czyli były to źdźbła traw lub dające się wyginać cienkie gałązki krzewów lub drzew. Potem w latach 2000-1000 przed naszą erą materiał jakiego zaczęto używać to również znane nam dzisiaj złoto i srebro. Dlatego też można mówić, że od tego momentu biżuteria w ogóle stała się symbolem zamożności i odpowiedniego statusu społecznego.
Starożytny Egipt: W czasach pierwszych egipskich dynastii, mieszkańcy tamtych terenów nosili już bransoletki ze słota i srebra, niejednokrotnie ozdobione dodatkowymi elementami wykonanymi z kamieni półszlachetnych. Wykwalifikowani złotnicy i rzemieślnicy Nowego Królestwa w latach 1600-100 pne, zaczęli wykorzystywać już w swoich pracach również kamienie szlachetne. Bardzo często spotyka się piękne bransoletki w grobowcach, będące najwyraźniej elementem dekoracyjnych a nie obrzędowym.
Morze Śródziemne: Starożytni Grecy nosili swoiste mankiety na górnym i dolnym ramieniu jako element dekoracji ciała. Greccy żołnierze używali szerokich mankietów ze skóry i metalu jako część munduru ale i do ochrony. Praktyka ta została również w późniejszym czasie przyjeta także przez żołnierzy rzymskich. Lubującym się w pięknych strojach Rzymianom podobały się również złote bransolety, szczególnie te które swoim wyglądem przypominały węże. Śródziemnomorski styl bransolet i w ogóle styl biżuterii rozprzestrzenił się na całe tereny ówczesnej Europy, jednak co jest symptomatyczne – bransoletki popadły w niełaskę, zwłaszcza wśród mężczyzn, zwłaszcza w momencie, kiedy na naszym kontynencie zapanowały czasy średniowiecza.
Obszary Azji: dosyć wyrafinowane mankiety, a także bransoletki funkcjonowały w Chinach już 2000 lat pne. Starożytne chińskie drogocenne bransoletki, mające na sobie wyryte skomplikowane wzory zaczerpnięte z obserwowanej natury, zwierząt i mitologicznych stworzeń. Wiele cech wspólnych z bransoletkami chińskimi można było dopatrzeć się w Indiach.
Europa: Europejki ponownie zainteresowały się bransoletkami jak i innymi akcesoriami będącymi biżuterią dopiero w XVII wieku. Kobiety nosiły wstążki i cienkie bransoletki – często w grupie kilku bransoletek na raz. Łańcuchowa bransoletka stała się stylowym dodatkiem, zwłaszcza w XIX wieku. Powstało w tym czasie bardzo dużo wzorów zdobionych kością słoniową i koralowcami. Bransoletki Charmsy z wygrawerowanymi
i zwisającymi medalionami zyskały większą popularność w epoce wiktoriańskiej.
Należy pamiętać, że elementem bardzo biżuteryjnym, który wszedł w życie w okresie późniejszym to zegarek damski. Ale o zegarku to już w następnym wpisie…